معجزات و کرامات

احترام حضرت بقیه الله به تربتی که بر دیوار مالیده شده بود

یکی از بانوان مومنه و پرهیزگار، به نام «خدیجه ظهوریان» فرزند عباسعلی که هم اکنون قریب نود سال از عمر با برکت خود را پشت سر گذاشته و با آنکه نزدیک ده سال است که بر اثر سکته، از پا افتاده و با کمک عصا خود را به این سو و آن سو میکشاند، نماز جماعتش ترک نمیشود، نقل میکند: [ صفحه ۵۵۳] حدود سی سال قبر مهر تربتی که خودم از کربلا آورده بودم، کثیف شده بود. آن را بردم و در آب روان (آب خیابان وسط شهر مشهد مقدس) شستشو دادم و در میان سطل گذاشتم و برگشتم.وقتی روبروی مسجد دوازده امامیها رسیدم، با خود گفتم: خوب است مهر را برگردانم، تا وقتی که به منزل میرسم طرف دیگرش نیز خشک شود، مهر را که برگردانیدم، بر اثر خیس بودن طرف زیرین مهر، قدری تربت به انگشت بزرگم چسبیده بود. انگشتم را به دیوار روبروی مسجد مالیدم و رفتم.شب در خواب دیدم، آقای بزرگواری که به ذهنم رسید حضرت حجه بن الحسن امام زمان ارواحنا فداه هستند، سرشان را به همان جای دیوار که ذکر شد، گذاشتهاند و به من میفرمایند: «اینجا تربت جدم حسین (ع) را مالیدهای!» [۲۸۹] .
برگرفته از کتاب آثار و برکات حضرت امام حسین (ع) نوشته: محمد رضا باقی اصفهانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *