از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

اشعار ولادت حضرت علی اکبر (ع) – پیغمبرانه بود ظهوری که داشتی

پیغمبرانه بود ظهوری که داشتی
خورشید بود جلوه طوری که داشتی

شب زنده دار بودی و ذوب خدا شدی
در بندگی گذشت حضوری که داشتی

هر شب نصیب سفره شهرمدینه شد
در کنج خانه نان تنوری که داشتی

ای سر به زیر از همگان سر بلند تر
تسکین عمه بود غروری که داشتی

خلقاً و منطقاً همه شکل رسول بود
در کوچه های شهر، عبوری که داشتی

این آفتاب تو ست که خورشیدمان شده
یا که پیمبر است دوباره جوان شده

چشمان تو همین که نهان می شود علی
عمه برای تو نگران می شود علی

دنیای ما اگر به جمال تو رو کند
هر روز سال، روز جوان می شود علی

بی اختیار یاد صدای تو می کنم
هرلحظه ای که وقت اذان می شود علی

روزی سه بار پشت بلندای مأذنه
آقایی تو اشهد ما می شود علی

ما کیستیم تازه مسلمان حنجرت
الله اکبر از تو از الله اکبرت

باید برای طور کلیمی درست کرد
یک گوشه ای نشست و گلیمی درست کرد

باید در ازدحام گدا و کمی جا
جائی برای مرد کریمی درست کرد

باید قسم به نور دو عین حسین داد
تا از خدا، خدای رحیمی درست کرد

مجنون شهر بودم و لیلا نداشتم
اکبر اگر نبود من آقا نداشتم

یک فرصتی کنار بزن این نقاب را
بیچاره کن به صبحدم آفتاب را

امشب خودی نشان بده تا سجده ات کنم
از من مگیر فرصت این انتخاب را

نور جبین نیمه شب در تهجدٌت
در هم شکست کوکبه ی ماهتاب را

آباد باد خانه ات ای زلف پر گره
من از تو دارم این دل خانه خراب را

دستار را ببند و کنارم قدم بزن
شاید کمی نظاره کنم بوتراب را

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *