اصحاب و شاگردان

اصحاب امام حسین بشیر بن عمر

بشیر بن عمر حضرمی از یاران شهید امام حسین علیه السلام در کربلا است. «۳»
وی چند روز پیش از واقعه کربلا به امام حسین علیه السلام پیوست. شب عاشورا پس از صدور اجازه انصراف از سوی آن حضرت، برای بشیر خبر آوردند که پسرش در مرز ری اسیر شده است. او با شنیدن این خبر اظهار داشت: «امیدوارم که خداوند به من و او در برابر این گرفتاریها پاداش دهد دوست ندارم که فرزندم اسیر باشد و من زنده باشم».
امام حسین علیه السلام با شنیدن سخن او فرمود: «خدایت رحمت کند. من بیعت خود را از تو برداشتم برو و برای رهایی فرزندت بکوش». «۴» بشیر گفت: درندگان، زنده زنده مرا
پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، ص: ۱۱۲
بخورند اگر از تو جدا گردم و در این بیکسی تنهایت بگذارم و سپس سراغت را از کاروانیان بگیرم؛ نه نه، هرگز! «۱»
حضرت فرمود: [پس بیا و] این جامهها را به فرزندت بده تا برای آزادی برادرش هزینه کند. آنگاه پنج جامه، به ارزش هزار دینار به او داد. «۲»
بشیر بن عمر روز عاشورا به میدان نبرد شتافت و رجزی به این مضمون خواند:
ای نفس امروز خدای مهربان را دیدار خواهم کرد و تو از هر احسان و نعمتی پاداش خواهی گرفت.
بیتابی مکن، زیرا همه چیز فانی است و شکیبایی تو در پیشگاه خداوند بیشترین پاداش را دارد. «۳»
او آن قدر با دشمنان جنگید تا به شهادت رسید. «۴» برخی شهادت او را در حمله نخستین گفتهاند. «۵» در زیارت ناحیه مقدسه از وی چنین یاد شده است:
السلامُ عَلی بِشْرِ بْنِ عُمَر الْحَضْرَمی، شَکِرَ اللَهُ لَکَ قَوْلَکَ لِلْحُسَیْنِ علیه السلام وَقَدْ اذِنَ لَکَ فِی الانْصرافِ: اکَلَتْنِی اذَنْ السِباعُ حَیَاً انْ فارَقْتُکَ وَاسْاَلُ عَنْکَ الرکَبانَ وَاخْذُلُکَ مَعَ قِلَهِ الَاعْوانِ لا یَکُونُ هذا ابَداً. «۶»
سلام بر بشر بن عمر حضرمی؛ خدا به تو پاداش خیر دهد به جهت اعلام وفاداریت نسبت به امام حسین علیه السلام، آنگاه که به تو اجازه انصراف داد و در پاسخ گفتی: درندگان زنده زنده مرا بخورند اگر از تو جدا شوم و در این بیکسی تنهایت گذارم و سپس سراغت را از کاروانیان بگیرم، نه، نه، هرگز چنین نخواهد شد!
پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، ص: ۱۱۳

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *