اصحاب و شاگردان

اصحاب امام حسین جعفر بن عقیل بن ابیطالب

جعفر بن عقیل بن ابیطالب، مادرش امُالبنین دختر نضره «۵» یا شقره «۶» است. وی پس از شهادت عبداللَه بن مسلم عازم میدان شد و این رجز را خواند:
پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، ص: ۱۲۱
انَا الْغُلامُ الابْطَحِیُ الطَالِبی مِنْ مَعْشَرٍ فی هاشِمٍ وَغالِبٍ
وَنَحْنُ حَقاً سادَهُ الذَوائِب هذا حُسَیْنُ اَطْیَبُ الاَطائبِ
من جوان ابطحی طالبی هستم، از گروهی که میان بنیهاشم از نسل غالبند
ما از سادات سرشناسیم، این حسین است پاکترین پاکان
جعفر پس از جنگی دلیرانه به روایتی دو و به روایت دیگر پانزده تن از سپاه دشمن را کشت و سرانجام، خود به وسیله بشر بن سوط یا حوط به شهادت رسید. «۱»
در زیارت ناحیه چنین آمده: «السَلامُ عَلی جَعْفَرِ بْنِ عَقیلٍ، لَعَنَ اللَهُ قاتِلَهُ وَرامِیَهُ بِشْرَبْنَ خُوط» «۲»
جعفر بن علی بن ابیطالب علیه السلام ….. ص : ۱۲۱
جعفر بن علی بن ابیطالب مادرش فاطمه امُالبنین دختر حزام بن خالد است. «۳» امام علیه السلام به خاطر علاقه فراوانی که به برادرش جعفر داشت نام فرزندش را جعفر نهاد. «۴» بسیاری بر این باورند که وی در موقع شهادت نوزده ساله بود. «۵» ولی برخی میگویند: او دو سال با پدرش، دوازده سال با برادرش امام حسن علیه السلام، ۲۱ سال با امام حسین علیه السلام زندگی کرد. «۶»
روز عاشورا حضرت عباس خطاب به برادران مادری خود- جعفر و عبداللَه و عثمان- گفت:
گام پیش نهید تا ببینم که برای خدا خیرخواهی میکنید «۷» جعفر گام به میدان نهاد و چنین رجز خواند:
انی اَنَا جَعْفَرُ ذُوالْمَعالی ابْنُ عَلِی الْخَیْرِ ذُوالنَوالِ
ذاکَ الْوَصِیُ ذُوالسِنا وَالْوالی حَسْبی بِعَمی جَعْفَرُ وَالْخالِ
پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، ص: ۱۲۲
اَحْمی حُسَیْناً ذَی النَدَی الْمِفْضالِ «۱»
من، جعفر، دارای مقامی والا هستم پسر علی نیکوکار و بخشنده میباشم
آن علی که وصی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم بلندمرتبه و دارای ولایت است؛ عمویم جعفر و داییام از جهت شرافت بس است مرا. از حسین علیه السلام که صاحب فضیلت است پشتیبانی خواهم کرد.
به روایتی در همین هنگام تیری به وسیله خولی اصبحی پرتاب شد و به پیشانی یا چشم او اصابت کرد، «۲» و به روایت دیگر هانی بن ثبیت حضرمی او را به شهادت رساند، «۳» بنابراین شاید زننده تیر خولی ولی جداکننده سرش هانی بوده است. «۴»
در زیارت ناحیه چنین آمده است:
«السَلامُ عَلی جَعْفَرِ بْنِ اَمیرِ الْمُوْمِنینَ، الصَابِرِ بِنَفْسِهِ مُحْتَسِباً، وَالنَائی عَنِ الْاوْطانِ مُغْتَرِباً، الْمُسْتَسْلِمِ لِلْقِتالِ، الْمُسْتَقْدِمِ لِلنِزالِ، الْمَکْثُورِ بِالرِجالِ، لَعَنَ اللَهُ قاتِلَهُ هانِیَ ابْنَ ثُبیْتِ الْحَضْرَمیَ.» «۵»
درود و سلام بر جعفر بن امیرالمومنین علیه السلام که صبر بر بلا کرد، و برای جهاد و دفاع قیام کرد، و از وطن آواره شد و با دشمن به جنگ پرداخت تا بدنش سپر تیر بلا گردید، لعنت خدا بر قاتلش هانی بن ثبیت حضرمی.
برگرفته از کتاب پژوهشی پیرامون شهدای کربلا نوشته آقای عبد الحسین ﺑﯿﻨﺶ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *