اصحاب و شاگردان

اصحاب امام حسین عمرو بن خالد صیداوی

وی یکی از بزرگان کوفه و از شیعیان با اخلاص اهل بیت علیهم السلام بود که در کوفه به یاری مسلم بن عقیل علیه السلام برخاست و چون کوفیان به مسلم علیه السلام خیانت کردند، چارهای جز اختفا
پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، ص: ۲۸۵
ندید و پس از شنیدن خبر شهادت قیس بن مسهر- پیک امام حسین علیه السلام- و رسیدن امام به منزلگاه حاجز، او و غلامش سعد و مجمع بن عبداللَه و پسرش و جناده بن حرث و غلام نافع بن هلال، از کوفه خارج شدند و طِرِماح بن عدی را که برای تهیه آذوقه به کوفه آمده بود، راهنمای خود قرار دادند. طرماح او و همراهانش را به سرعت و از بیراهه حرکت داد. زیرا از راهها نگهبانی میشد و خطر دستگیری وجود داشت. تا اینکه سرانجام، در منزلگاه «عذیب الهجانات» به حسین علیه السلام پیوستند. «۱»
برخی نوشتهاند که حر بن یزید که مامور بردن امام حسین علیه السلام نزد ابنزیاد بود، پس از اطلاع از پیوستن این چند نفر به امام، در صدد برآمد آنان را دستگیر کند. اما امام علیه السلام قاطعانه از آنان حمایت کرد و پس از پارهای گفتوگو، موضوع خاتمه یافت. «۲»
عمرو بن خالد به همراه غلامش و جابر بن حارث و مجمع بن عبداللَه، در نخستین درگیری روز عاشورا وارد نبرد شدند. لشکریان ابنسعد آنان را محاصره کردند و از دیگر یاران حسین علیه السلام جداشان ساختند. در این حال عباس بن علی علیه السلام به کمک ایشان شتافت و در حالی که مجروح بودند نجاتشان داد. ولی بار دیگر دشمن نزدیک شد و آنان حمله کردند و چندان جنگیدند تا شهید شدند. «۳»
برخی نیز نوشتهاند که عمرو بن خالد روز عاشورا به امام حسین علیه السلام عرض کرد: یا اباعبداللَه فدایت شوم! تصمیم گرفتهام به یارانت بپیوندم و دوست ندارم زنده بمانم و تو را میان اهل و عیالت، تنها و کشته ببینم. حضرت فرمود: به میدان برو، ما هم ساعتی بعد به تو ملحق خواهیم شد، و او به میدان رفت و جنگید تا شهید شد. «۴»
در زیارت ناحیه مقدسه نام عمرو بن خالد صیداوی، عمر و غلامش، سعید ثبت گردیده است. «۵»
پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، ص: ۲۸۶
برگرفته از کتاب پژوهشی پیرامون شهدای کربلا نوشته آقای عبد الحسین ﺑﯿﻨﺶ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *