اصحاب و شاگردان

اصحاب امام حسین عمیر انصاری

صاحب اسرار الشهاده از ابیمخنف نقل میکند «۶» که پس از شهادت یزید بن حصین از یاران اباعبداللَه علیه السلام، برادرش عمیر انصاری به میدان رفت و این رجز را خواند:
قَدْ عَلِمُوا جَماعَهُ الانْصارِ انی سَاحمی عَنْ بَنِی الْمُخْتارِ
پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، ص: ۲۹۱
ضَرْبَ غُلامٍ غَیْرَ نَکْسٍ شارِ دُونَ الْحُسَیْنِ علیه السلام مُهجَتی وَداری «۱»
جماعت انصار میدانند که من از فرزندان [احمد] مختار صلی الله علیه و آله و سلم حمایت میکنم؛
ضربهام ضربه جوانی است که ضعیف و ناتوان نیست. خانه و جانم فدای حسین علیه السلام باد.
سپس بر آن گروه حمله کرد و در حملهاش این رجز را میخواند:
نَحْنُ رِجالٌ مِنْ بَنی جِرْبانِ فَانَ قَوْمی سادَهُ الاقْرانِ
آلُ عَلیٍ شیعَهُ الرَحمنِ وَآل حَرْبٍ شیعَهُ الشَیْطانِ
ما مردانی از بنی جربان هستیم به تحقیق که قوم من، سرور هماوردان است،
خاندان علی علیه السلام پیرو خدای رحمانند و خاندان حرب (جد معاویه) پیروان شیطان.
وی جنگ سختی کرد و پس از کشتن تعدادی از نیروهای دشمن خود نیز به شهادت رسید. «۲»
صاحب تذکره الشهداء از وی با عنوان عمیر بن حصین یاد کرده است. «۳»
در دیگر منابع معروف عاشورایی، نامی از وی به چشم نمیخورد.
برگرفته از کتاب پژوهشی پیرامون شهدای کربلا نوشته آقای عبد الحسین ﺑﯿﻨﺶ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *