اصحاب و شاگردان

اصحاب امام حسین موسی بن عقیل بن ابی طالب

مادرش ام البنین دختر ابوبکر بن کلاب عامری و یا به قولی ام ولد (کنیز) بود. از ابومخنف نقل شده که وی پس از شهادت برادرش جعفر بن عقیل در برابر دشمن ایستاد «۴» و چنین رجز خواند:
یا مَعْشَرَ الْکُهُوِل و الشُبان اضْرِبُکُمْ بالسَیْفِ و الِسنانِ
احمی عن الفتیه و النسوان وَ عَنْ امامِ الانْسِ و الْجانِ
ارْضی بِذاکَ خِالقْ الرَحْمنِ سَبْحانَهْ ذُوالْمَلِکِ الدَیانِ «۵»
ای پیران و جوانان با شمشیر و نیزه با شما میجنگم و از دختران و زنان و امام جن و انس حمایت میکنم، با این کار رضایت خالق بخشنده را میجویم، او پاک و منزه و صاحب پادشاهی و حسابگر است.
آنگاه با شمشیر خود بر دشمن یورش برد و سی نفر از سربازان شجاع ابن سعد را کشت و شماری را نیز زخمی کرد در این هنگام عمرو بن صبیح صیداوی (صیلاوی) که در کمین وی نشسته بود با نیزه بر او زد و از اسب به زیر افکند، سپاه ابن سعد او را
پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، ص: ۳۶۷
محاصره کرده به شهادت رساندند. «۱» از وی در منابع پیشین و زیارات یاد نشده است.
برگرفته از کتاب پژوهشی پیرامون شهدای کربلا نوشته آقای عبد الحسین ﺑﯿﻨﺶ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *