اصحاب و شاگردان

اصحاب امام حسین یحیی بن هانی

یحیی فرزند هانی بن عروه مرادی و مادرش روعه «۴» یا رویحه «۵» بنت عمر (خواهر عمرو بن حجاج زبیدی) است. وی پس از شهادت مسلم و هانی از ترس ابن زیاد فرار کرده و نزد قبیله خویش پنهان شد. چون از آمدن امام حسین علیه السلام به کربلا با خبر شد. خود
پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، ص: ۳۹۶
را به کربلا رساند و به آن حضرت پیوست. «۱» روز عاشورا چون آتش جنگ شعلهور گردید او به میدان رفت و به قول برخی چنین رجز خواند:
اَغْشاکُمْ ضَرْباً بِحَدِ السَیْفِ لِاَجْلِ مَنْ حَلَ بِاَرْضِ الْخَیْفِ
بِقُدْرَهِ الرَحمنِ رَبِ الْکَیْفِ اَضرِبُکُمْ ضَرْباً بِغَیْرِ حَیْفِ «۲»
شمشیر بران را بر شما فرود آوردم به خاطر آن کسی که در سرزمین خیف منزل نموده بود. با نیروی پروردگار هستی، ضربتی بیباکانه بر شما میزنم.
آنگاه مشغول نبرد شد، پس از به هلاکت رساندن شماری از دشمن خود نیز به فیض شهادت نایل آمد. «۳» نامش در زیارت ناحیه نیامده است.
برگرفته از کتاب پژوهشی پیرامون شهدای کربلا نوشته آقای عبد الحسین ﺑﯿﻨﺶ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *