احادیث تفسیری

تفسیر منسوب به امام حسین علیه السلام – تفسیر سوره‌های یس، شوری،‌ ذاریات

ازقرابت تا شفاعت
سوره‌های یس، شوری،‌ ذاریات
اشاره
همواره‌ فهم‌ ودرک‌ حقایق‌ قرآن‌ برای‌ انسان‌ آگاه‌ و خواهان‌ کشف‌ واقعیات‌ حیات‌ فرازمانی‌ انسان‌، مطلبی‌ بوده‌ که‌ او را به‌ دنبال‌ تفسیر آن‌ کشانده‌ است‌. زوایای‌ آشکار و پنهان‌ قرآن‌، تفسیری‌ از زبان‌ صاحبان‌ درک‌ آن‌ حقایق‌ می‌ خواهد. اینان‌ کسی‌ جزمعصومان‌ از عترت‌ پیامبر خدا نیستند، آنانی‌ که‌ پیامبر گرامی‌ اسلام‌ به‌ عنوان‌ هم‌ ردیف ‌قرآن‌ معرفی‌ نمود.
این سلسله، مجموعه‌ای‌ از تفسیر سالار شهیدان‌ علیه‌السلام در باره‌ برخی‌ از آیات‌ قرآنی‌است‌ که‌ بی‌ گفت و ‌گو، شنیدن‌ تفسیر قرآنی‌ از عزیز عرش‌ وارض‌ بسی‌ شیرین‌ است‌. در آغاز سخنانی‌ چند از امام‌ علیه‌السلام پیرامون‌ جایگاه‌ قرآن‌ در حیات‌ انسان‌، قرآن‌ و خانه‌ وحی ‌حسینی‌، فضل‌ قرائت‌ قرآن‌ و ابعاد مختلف‌ قرآن‌ را بررسی‌ خواهیم‌ نمود.

سوره‌ یس‌
سوره‌ -یس‌- سی وششمین‌ سوره‌ قرآن‌ کریم‌ و دارای‌ هشتاد وسه‌ آیه‌ است‌ این‌ سوره‌ مکی‌ است‌ و ابن‌ عباس‌ می‌گوید به‌ جز یک‌ آیه‌ همگی‌ مکی‌ می‌باشند پیامبر گرامی‌ اسلام‌ صلی ‌الله‌ علیه ‌و ‌آله در فضل‌ قرائت‌ سوره‌ یس‌ می‌گوید: هر کس‌ این‌ سوره‌ را بخواند و رضایت‌ خدارا طلب‌ کند خداوند او را ببخشاید و ثواب‌ زیادی‌ به‌ او عطا کند به‌ طوری‌ که‌ گویا دوازده‌ بار قرآن‌ را قرائت‌ کرده‌ است‌
(کل‌ّ شی‌ء احصیناه‌ فی‌ امام‌ مبین)
هر چیزی‌ را در کتاب‌ آشکار کننده‌ای‌ بر شمرده‌ایم‌.
امام‌ حسین‌ علیه‌السلام در باره‌ شأن‌ نزول‌ این‌ آیه‌ می‌فرمایند:
لما نزلت‌ هذه‌ الایه‌ علی‌ رسول‌ اللّه‌ قام‌ ابو بکر و عمر من‌ مجلسهما فقالا: یا رسول‌ الله‌ هو التوراه‌؟ قال‌: لا. قالا: فهو الانجیل‌؟
قال‌: لا. قالا: فهو القرآن‌؟ قال‌: لا.
فاقبل‌ امیر المؤمنین‌ علیه‌السلام فقال‌ رسول‌ الله‌ صلی ‌الله‌ علیه ‌و ‌آله هو هذا انه‌ الامام‌ الذی‌ احصی‌ الله‌ تبارک‌ وتعالی‌ فیه‌ علم‌ کل‌ شی‌ء،
زمانی‌ که‌ این‌ آیه‌ بر پیامبر خدا نازل‌ شد ابو بکر و عمر از جای‌ خود بر خاستند و گفتند: ای‌ پیامبر خدا! این‌ – امام‌ مبین‌ – تورات‌ است‌؟ فرمودند: خیر.
هر کس‌ سوره یس را بخواند و رضایت‌ خدا را طلب‌ کند خداوند او را ببخشاید و ثواب‌ زیادی‌ به‌ او عطا کند به‌ طوری‌ که‌ گویا دوازده‌ بار قرآن‌ را قرائت‌ کرده‌ است‌.
گفتند: پس‌ انجیل‌ است‌.فرمودند: خیر.گفتند: پس‌ قرآن‌ است‌. فرمودند: خیر.
در این‌ هنگام‌ امیر مؤمنان‌ علی‌ بن‌ ابی‌ طالب‌ وارد شدند پیامبر خدا صلی ‌الله‌ علیه ‌و ‌آله فرمودند: امام‌ مبین‌ اوست‌ او کسی‌ است‌ که‌ خداوند متعال‌ دانش‌ تمام‌ چیزها را در او قرار داده‌ است‌.

سوره‌ شوری‌
سوره -شوری‌- چهل‌ و دومین‌ سوره‌ قرآن‌ کریم‌ و دارای‌ پنجاه‌ و سه‌ آیه‌ است‌ این‌ سوره‌ از سوره‌های‌ مکی‌ است‌ لکن‌ بعضی‌ از آیات‌ آن‌ مدنی‌ می‌باشد نام‌ دیگر این‌ سوره‌( حمعسق‌) است‌ در فضل‌ قرائت‌ آن‌ پیامبر گرامی‌ اسلام‌ فرموده‌ است‌: هر کس‌ این‌ سوره‌ را قرائت‌ کند از کسانی‌ شد که‌ فرشتگان‌ بر او درود فرستند و برای‌ او طلب‌ بخشش‌ و رحمت‌ می‌کنند
(قل‌ لا اسألکم‌ علیه‌ اجرا الاّ المودّه‌ فی‌ القربی)
بگو ای‌ پیامبر من‌ هیچ‌ گونه‌ پاداشی‌ از شما -در مقابل‌ هدایتتان‌- نمی‌خواهم‌ مگر دوستی‌ نزدیکانم‌.
امام‌ حسین‌ علیه‌السلام درباره وجوب‌ و آثار این‌ دوستی‌ وحب‌ به‌ اهل‌ بیت‌ فرمودند:
-ألزموا مودَّتنا اهل‌ البیت‌ فان‌ من‌ لقی‌ اللّه وهو یودَّنا دخل‌ فی‌ شفاعتنا، همواره‌ دوستی‌ ما اهل‌ بیت‌ در دل‌ داشته‌ باشید زیرا کسی‌ که‌ خدا را ملاقات‌ کند در حالی‌ که‌ دوستی‌ ما را در دل‌ دارد مشمول‌ شفاعت‌ خواهد شد-.
و در حدیث‌ دیگری‌ سالار شهیدان‌ علیه‌السلام در معنای -قربی‌- می‌فرماید:
-ان‌ القرابه‌ الّتی‌ امر اللّه‌ بصلتها وعظَّم‌ حقَّها وجعل‌ الخیر فیها قرابتنا اهل‌ البیت‌الّذین‌ اوجب‌ حقّنا علی‌ کل‌ مسلم‌، بی‌ گمان‌ قرابتی‌ که‌ خداوند فرمان‌ به‌ مودّت‌ و پیوند با آن‌ داده‌ وحق‌ آن‌ را بزرگ‌دانسته‌ وخیر وسعادت‌ در آن‌ قرار داده‌ است‌ قرابت‌ مااهل‌ بیت‌ پیامبر است‌ که‌ خداوند ادای‌حق‌ ما را بر مسلمانی‌ واجب‌ کرده‌ است‌-.
هر کس‌ سوره‌ شوری را قرائت‌ کند از کسانی‌ شد که‌ فرشتگان‌ بر او درود فرستند و برای ‌او طلب‌ بخشش‌ و رحمت‌ می‌کنند.

سوره‌ ذاریات‌
سوره ذاریات‌ پنجاه‌ و یکمین‌ سوره‌ قرآن‌ کریم‌ و دارای‌ شصت‌ آیه‌ است‌ این‌ سوره‌ ازسوره‌های‌ مکی‌ است‌ و امام‌ صادق‌ علیه‌السلام در ثواب‌ قرائت‌ این‌ سوره‌ فرموده‌ است‌: هر کس‌ این‌سوره‌ را در روز یا شب‌ قرائت‌ کند خداوند امر زندگی‌ او را اصلاح‌ می‌کند و روزی‌ وسیع‌ به‌ او عنایت‌ می‌کند وقبر اورا با چراغی‌ که‌ دائما تا روز قیامت‌ روشن‌ است‌ منوّر می‌سازد.
(ما خلقت‌ الجن‌ والانس‌ الا لیعبدون)
من‌ جن‌ وانسان‌ را نیافریدم‌ مگر برای‌ این‌ که‌ اطاعت‌ از من‌ کنند.
سالار شهیدان‌ امام‌ حسین‌ علیه‌السلام در باره‌ علّت‌ خلقت‌ انسان‌ چنین‌ می‌گویند:
-ایها الناس‌! ان‌ اللّه‌ – جل‌ ذکره‌ – ما خلق‌ العباد الا لیعرفوه‌ فاذا عرفوه‌ عبدوه‌ فاذاعبدوه‌ استغنوا بعبادته‌ عن‌ عباده‌ ماسواه‌،
ای‌ مردم‌! بی‌ گمان‌ خداوند بزرگ‌، بندگانش‌ را نیافرید مگر برای‌ اینکه‌ او را بشانسند و آنگاه‌ که‌ او را شناختند عبادت‌ و اطاعتش‌ کنند که‌ در این‌ صورت‌ از عبادت ‌و اطاعت‌ غیرخدا بی‌ نیاز و روی‌ گردان‌ گردند.
از ایشان‌ سوال‌ شد: معرفت‌ وشناخت‌ خدا از چه‌ طریقی‌ حاصل‌ می‌شود.
فرمود: -معرفه‌ اهل‌ کل‌ زمان‌ امامهم‌ الذی‌ یجب‌ علیهم‌ طاعته‌،از طریق‌ شناخت‌ مردمان‌ هر عصر امام‌ زمان‌ خود که‌ واجب‌ بر آنان‌ اطاعت‌ ازایشان‌-.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *