ازدواج و همسران, امامت و رهبری، حاکمان زمان, ولادت، از کودکی تا بزرگسالی

حسین‌ علیه السلام در عصر خلفا (ابو بکر ـ عمر ـ عثمان)

حسین‌ علیه السلام در عصر خلفا (ابو بکر ـ عمر ـ عثمان‌، ۱۱ ـ ۳۵ ه)
امام‌ حسین‌ علیه السلام پس‌ از رحلت‌ پیامبر صلی الله علیه و آله با حوادث‌ تلخ‌ و ناگواری‌ چون‌ ماجرای‌ سقیفه‌ بنی‌ ساعده‌ و غصب‌ خلافت‌ اسلامی‌، غصب‌ فدک‌ و شهادت‌ مادرش‌ حضرت‌ زهرا سلام الله علیها روبه‌ رو گردید. در عصر حکومت‌ خلفا که‌ حدود بیست‌ و پنج‌ سال‌ به‌ طول‌ انجامید، همراه‌ پدر بزرگوارش‌ امام‌ علی‌ علیه السلام در ابعاد گوناگون‌ و جبهه‌های‌ مختلف‌ از حریم‌ حق‌ و عدالت‌ دفاع‌ می‌کرد و با استفاده‌ از هر فرصتی‌ به‌ مبارزه‌ با جناح‌ باطل‌ و افشای‌ ماهیت‌ دشمن‌ و مقابله‌ با تبلیغات‌ انحرافی‌ دشمنان‌ می‌پرداخت‌. بنا به‌ اظهار منابع‌، حسین‌ علیه السلام در دوره‌ خلفا به‌ سبب‌ عنایات‌ و عواطف‌ مشهوری‌ که‌ از رسول‌ خدا صلی الله علیه و آله نسبت‌ به‌ او دیده‌ بودند، بسیار مورد احترام‌ بود.
از جمله‌ وقایعی‌ که‌ حسین‌ علیه السلام در دوره‌ خلافت‌ ابوبکربن‌ ابی‌ قحافه‌ (۱۳-۱۱ ه.ق‌) در آن‌ مشارکت‌ داشت‌، این‌ بود که‌ آن‌ حضرت‌ که‌ در آن‌ هنگام‌ دوران‌ کودکی‌ را می‌گذراند، همراه‌ برادرش‌ حسن‌ علیه السلام در معیت‌ مادرشان‌ حضرت‌ زهرا سلام الله علیها برای‌ مطالبه‌ فدک‌، نزدابوبکر رفتند و به‌ عنوان‌ شاهد، گواهی‌ دادند که‌ فدک‌ از آن‌ فاطمه‌ سلام الله علیها است‌. به‌ گونه‌ای‌ که‌خلیفه‌ پذیرفت‌ ولی‌ با مداخله‌ عمر گواهی‌ آنان‌ مورد قبول‌ واقع‌ نشد. یکی‌ دیگر از مواردفعالیت‌ حسین‌ علیه السلام، همراهی‌ با اقدامات‌ پدر برای‌ گرفتن‌ حق‌ خود (خلافت‌ و رهبری‌ امت‌) بود. در دوران‌ خلافت‌ عمر بن‌ خطاب‌ (۲۳-۱۳ ه.ق‌) نیز روایت‌های‌ بسیاری‌ در مورد اعتراض‌ حسین‌ علیه السلام به‌ خلیفه‌ در مورد غصب‌ مقام‌ خلافت‌ آمده‌ است‌.
در مورد شرکت‌ امام‌ حسین‌ علیه السلام در فتوحات‌ دوران‌ خلفا اتفاق‌ نظر وجود دارد، برخی‌ منابع‌ معتقدند که‌ آن‌ حضرت‌ و برادرش‌ امام‌ حسن‌ علیه السلام در فتح‌ طبرستان‌ و شمال‌ آفریقا مشارکت‌ فعال‌ داشته‌اند. نکته‌ دیگری‌ که‌ در دوران‌ خلافت‌ عمر در مورد امام‌حسین‌ علیه السلام مطرح‌ است‌، ازدواج‌ آن‌ حضرت‌ با شهربانو، یکی‌ از دختران‌ یزدگرد سوم‌، آخرین‌ پادشاه‌ ساسانی‌ است‌، که‌ در این‌ مورد هم‌ نظرات‌ مختلف‌ و گاه‌ متضادی‌ ابرازشده‌است‌.
امام‌ حسین‌ علیه السلام که‌ در دوران‌ خلافت‌ عثمان‌ بن‌ عفان‌ (۳۵-۲۳ ه.ق‌) دوران‌جوانی‌ را می‌گذراند، در همراهی‌ با پدر و برادرش‌، هیچ‌ گاه‌ خلافت‌ و روش‌ عثمان‌ رانپذیرفت‌، بنا به‌ اظهار منابع‌، وقتی‌ خلیفه‌ سوم‌، ابوذر غفاری‌ ـ یکی‌ از صحابه‌ پیامبر صلی الله علیه و آله ـرا به‌ سبب‌ اعتراض‌ به‌ روش‌ وی‌ از مدینه‌ به‌ ربذه‌ تبعید کرد، با وجود دستور خلیفه‌ مبنی‌ برعدم‌ بدرقه‌ ابوذر، علی‌ علیه السلام همراه‌ جمعی‌ از یاران‌، از جمله‌ حسن‌ و حسین‌ به‌ بدرقه‌ ابوذرشتافتند و در همان‌ هنگام‌ امام‌ حسین‌ علیه السلام طی‌ سخنانی‌، آشکارا مخالفت‌ خود را با روش‌ عثمان‌ اعلام‌ کرد. در ماه‌های‌ پایانی‌ خلافت‌ عثمان‌ و زمانی‌ که‌ شورشیان‌، خانه‌ خلیفه‌ را محاصره‌ کردند و مانع‌ رسیدن‌ آب‌ به‌ خانه‌ خلیفه‌ شدند، کسانی‌ که‌ قدرت‌ داشتند تا راهی‌از میان‌ شورشیان‌ باز کرده‌ و به‌ خانه‌ عثمان‌ آب‌ برسانند، امام‌ حسن‌ و حسین‌ علیهما السلام بودند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *