از دیدگاه اهل بیت

روایات اهل بیت امام حسین محبوب پیغمبر

«حُسَیْنٌ مِنی وَ اَنَا مِنْ حُسَیْن».رسول خدا ـ صلی الله علیه وآله ـ حسن و حسین ـ علیهما السلام ـ را بسیار دوست می داشت، و نسبت به آنها فوق العاده اظهار علاقه و عطوفت می کرد.روایات و تواریخ بر این اتفاق دارند که آن حضرت علی و فاطمه و حسنین ـ علیهم السلام ـ را از تمام مردم و کسان و نزدیکان خود بیشتر دوست می داشت و دوستی آنها یک دوستی ساده پدر نسبت به فرزند نبود؛ بلکه ریشه آن بر علائق و مبانی عمیق و یگانگی روحی استوار، و رمز یک اتحاد و اتصال ناگسستنی معنوی و توافق کامل فکری بود که تعبیر«اِنَهُمْ مِنی وَ اَنَا مِنْهُمْ»ایشان از من هستند، و من از ایشانیا چنانچه در حدیث زید بن اَرْقَمْ است:«اَنا سِلْمٌ لِمَنْ سالَمتُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حارَبْتُمْ»من با هر کس که با شما در صلح و سازش شما در جنگ و نبرد باشد در تجنگ و نبردم [۱۹] .و تعبیرات دیگر در ترجمه و تفسیر این رابطه و محبت گزاف و مبالغه نیست؛ و عین واقع و حقیقت است.یک اتصال واقعی روحی، و همفکری تمام عیار ویگانگی خالص لازم است تا پیغمبر ـ صلی الله علیه وآله ـ وسلم ـ آن را اینگونه شرح دهد جمله «اَنَا سِلْمٌ لِمَنْ سالَمْتمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حارَبْتُمْ» صریح است در اینکه طرز تفکر و سلوک و روش آنها با وضع سلوک و روش پیغمبر ـ صلی الله علیه وآله ـ یکی است، و هیچ گونه فرق و تفاوتی ندارد، کردار ورفتار و جنگ و صلح آنها دقیقاً همان کردار و رفتار و جنگ و صلح رسول خدا ـ صلی الله علیه وآله وسلم ـ است.ما وقتی این اخبار را مطالعه می کنیم، و از شدت علاقه و دوستی پیامبر ـ صلی الله علیه وآله ـ به امام حسین ـ علیه السلام ـ آگاه می شویم، نباید فراموش کنیم که گوینده این کلمات و الفاظ، پیغمبر خدا است، و او کسی است که در دوره زندگانی با گزاف گوئی و سخنان دور از حقیقت و مدح بیجا مبارزه داشت؛ سخنان و کارهایش برای بشر حجت و قانون و شریعت بوده و آنچه فرموده ترجمان حقیقت است.پیامبر اعظم غیر از فاطمه ـ سلام الله علیها ـ دختران دیگر، و غیر از علی نیز عموزاده ها و خویشاوندان بسیاری داشت، پس چرا اینهمه اظهار علاقه و محبت، مخصوص به فاطمه و علی و فرزندان آنها شد؟ و چرا پیغمبر از همه کسان و اصحاب خود، آنها را برگزید؟برای اینکه این چهار تن نماینده صفات، روحیات، اخلاق و کمالات او بودند.برای یک نفر مسلمان مومن بهترین معرف عظمت امام حسین ـ علیه السلام ـ همین سخنان پیغمبر ـ صلی الله علیه وآله ـ است.از جمله احادیثی که از این دوستی و علاقه پیغمبر ـ صلی الله علیه وآله ـ حکایت می کند. حدیث «یعلی بن مره» [۲۰] است که در خدمت پیغمبر ـ صلی الله علیه وآله وسلم ـ به مجلس میهمانی که به آن دعوت شده بودند می رفتند ناگاه به حسین برخورد کردند که در کوچه بازی می کرد پیغمبر ـ صلی الله علیه وآله ـ جلو همراهان رفت، و دستهای خود را گشود (بغل باز کرد)، کودک از این سوی به آن سوی می گریخت، و پیغمبر ـ صلی الله علیه وآله ـ او را می خندانید تا وی را گرفت، پس یک دستش را زیر چانه حسین و دست دیگرش را پشت سر او گذارد، و او را بوسید و فرمود:«حُسَیْنُ مِنی وَ اَنَا مِنْ حُسَیْن اَحَبَ اللهُ مَنْ اَحَبَ حُسَیْناً، حُسَیشنٌ سِبْطُ مِنَ الاَسْباط»حسین از من است، و من از حسینم، خدا دوست دارد کسی را که حسین را دوست داشته باشد. حسین سبطی از اسباط است.و نیز همین حدیث را بخاری، ترمذی، ابن ماجه و حاکم به این لفظ روایت کرده اند:«حُسَیْنٌ مِنی وَ اَنَا مِنْهُ اَحَبَ اللهُ مَنْ اَحَبَ حُسَیْناً اَلْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ سِبْطانِ مِنَ الاَسْباطِ» [۲۱] .«شرباصی» بعد از اینکه از قاموس نقل کرده که:«حُسَیْنٌ سِبْطٌ مِنَ الاَْسْباط وَاُمَهٌ مِنَ الاُْمَمِ»می گوید: معنای «سبط»، جماعت و قبیله است، و شاید معنای حدیث این باشد که حسین در رفعت و بلندی مقام، مرتبه یک امت را دارد؛ یا اینکه اجر وثواب او مثل اجر یک امت است برای عظمت فضیلت و عظمت کاری که از او صادر شد [۲۲] .ابن عبدالبر و مسلم و شبلنجی از ابو هریره روایت می کنند که پیغمبر ـ صلی الله علیه وآله ـ در حق حسن و حسین فرمود:«اللهُمَ اِنی اُحِبُهُما فَاَحِبَهُما وَاَحِبَ مَنْ یُحِبُهُما»خدایا من آن دو را دوست می دارم پس (تو نیز)دوست بدار آنها را، و دوست بدار هر کس که آنها را دوست می دارد [۲۳] .بغوی،ترمذی، سید احمد زینی، ابن اثیر و نسائی از اُسامه روایت کرده اند که گفت: یک شب در خانه پیغمبر ـ صلی الله علیه وآله ـ برای عرض حاجتی رفتم پیغمبر ـ صلی الله علیه وآله وسلم ـ بیرون آمد در حالی که چیزی را در عبای خود پیچیده بود که من ندانستم چیست، چون حاجتم را به عرض رساندم پرسیدم این چیست که عبا بر آن پیچیده ای؟ عبا را به یک سو کرد، حسن و حسین را دیدم؛ فرمود:«هذانِ اِبْنایَ وَ اِبْنَا ابْنَتی اَللهُمَ اِنی اُحِبُهُما فَاَحِبَهُما وَ اَحِبَ مَنْ یُحِبُهُما»این دو، پسران من وپسرهای دخترم هستند. خدایا! من آنها را دوست می دارم پس دوست بدار آنها را، و دوست بدار هرکس که آنها را دوست می دارد.و ترمذی از براء نقل کرده که، فرمود:«اَللهُمَ اِنی اُحِبُهُما فَاَحِبَهُما» [۲۴] .ترمذی و بغوی از انس روایت کرده اند که از پیغمبر ـ صلی الله علیه وآله ـ سوال شد کدام یک از اهل بیت را بیشتر دوست می داری؟فرمود: حسن و حسین را.و سیوطی و مناوی نقل کرده اند که، می فرمود:«اَحَبُ اَهْلِ بَیْتی اِلَیَ اَلْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ» [۲۵] .و نیز ترمذی و بغوی از انس حدیث کرده اند، که: پیغمبر ـ صلی الله علیه وآله ـ به فاطمه ـ علیها السلام ـ می فرمود:«اُدْعی لی اِبْنَیَ فَیَشُمُهُما وَ یَضُمُهُما اِلَیْهِ» [۲۶] .پسرهایم را بخوان برایم (صدایشان کن تا پیش من بیایند) پس آنها را می بوئید و به خود می چسبانید.احمد بن حنبل روایت کرده که پیامبر ـ صلی الله علیه وآله وسلم ـ فرمود:«اَللهُمَ اِنی اُحِبُ حُسَیْناً فَاَحِبَهُ، وَاَحِبَ مَنْ یُحِبُهُ» [۲۷] .خدایا من حسین را دوست می دارم، پس دوست بدار او را و هرکس که او را دوست می دارد.ابن ابی شیبه نیز از آن حضرت روایت کرده که فرمود:«اَللهُمَ اِنی اُحِبُهُما فَاَحِبَهُما وَ اَبْغِضُ مَنْ یُبْغِضُهُما» [۲۸] .خدایا! من حسن وحسین را دوست می دارم، پس دوست بدار آنها را، و دشمن بدار هرکس که آنها را دشمن می دارد.صبان از ابو هریره روایت کرده که، گفت:«رَاَیْتُ رَسُولَ اللهِ یَمْتَصُ لِعابَ الْحُسَیْنِ کَما یَمْتَصُ الرَجُلُ الَتمْرَهَ» [۲۹] .(دیدم رسول خدا ـ صلی الله علیه وآله ـ آب دهن حسین را می مکید همان گونه که مرد خرما را می مکد).محب الدین طبری از ابن بنت منیع و او نیز از یزید بن ابی زیاد حدیث کرده که گفت: پیغمبر ـ صلی الله علیه وآله ـ از خانه عایشه بیرون آمد پس بر خانه فاطمه ـ علیها السلام ـ عبور فرمود صدای گریه حسین را شنید فرمود:«اَلَمْ تَعْلَمی اَنَ بُکاءَهُ یُوذینی» [۳۰] .(آیا نمی دانی گریه او مرا اذیت می کند).از این گونه احادیث بسیار است که برای نمونه آنچه نقل شد کفایت می کند، و از اخبار دیگر که در فصلهای بعد می آوریم نیز محبت و شدت علاقه و جوشش عاطفه پیغمبر ـ صلی الله علیه وآله ـ نسبت به حسین ـ علیه السلام ـ معلوم می شود.
برگرفته از کتاب پرتوی از عظمت امام حسین نوشته آقای لطف الله صافی گلپایگانی ﮔﻠﭙﺎﯾﮕﺎﻧﯽ ﻪّ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *