احادیث و سخنان

سخن امام حسین در مقام موعظه

در مقام موعظه فرمودند:۴٫ اُوصیکُمْ بِتَقْوَی اللَّهِ، وَ اُحَذِّرُکُمْ اَیَّامُهُ، وَ ارْفَعُ لَکُمْ اَعْلامَهُ، فَکَاَنَّ الْمخُوفَ قَدْ اَفِدَ بِمَجْهُولٍ و رُودُهُ، وَ نَکیرٍ حُلُولُهُ، وَ بَشْعٍ مَذاقُهُ فَاَعْتَلِقَ مُهَجَکُمْ، وَ حالَ بَیْنَ الْعَمَلِ وَ بَیْنَکُمْ، فَبادِرُوا بِصَحَّهِ الْاَجسامِ فی مُدَّهِ الْاَعْمارِ، کَاَنَّکُمْ بِبَغَتاتٍ طَوارِقُهُ، فَتُنْقِلَکُمْ مِنْ ظَهَرِ الْاَرَضِ إِلی بَطْنِها، وَ مِنْ عُلُوِّهَا إَلی اَسْفَلِهَا، وَ مِنْ اُنْسِهَا إِلی وَحْشَتِهَا، وَ مِنْ رُوحِهَا وَضَوْئَهَا إِلی ظُلْمَتِها، وَ مِنْ سَعَتِها إِلیَ ضیقِها، حَیْثُ لایُزارُحَمیمٌ، وَلایُعادُ سَقیمٌ، وَلایُجابُ صَریخٌ. اَعانَنَا اللَّهُ وَ إِیَّاکُمْ عَلَی اَهْوالِ ذَلِکَ الْیَوْمِ، وَ نَجّینا وَ إِیَّاکُمْ مِنْ عِقابِهِ، وَ اَوْجَبَ لَنا وَ لَکُمُ الْجَزیلَ مِنْ ثَوابِهِ.عِبادَ اللَّهِ فَلَوْ کَانَ ذَلِکَ قَصْرُ مَرْماکُمْ، وَ مَدی مَظْعِنَکُمْ، کَانَ حَسَبُ الْعامِلِ شُغُلاً، یَسْتَفْرِغُ عَلَیْهِ اَحْزانُهُ، وَ یُذْهِلُهُ عَنْ دُنْیَاهُ، وَ یُکْثِرُ نَصَبَهُ لِطَلَبَ الْخَلاصِ مِنْهُ، فَکَیْفَ وَ هُوَ بَعْدَ ذَلِکَ مُرْتَهَنٌ بِاکْتِسابِهِ، مَتَوقّفٌ عَلَی حِسابِهِ، لاوَزیرَلَهُ یَمْنَعُهُ، وَلاظهیرَ عَنْهُ یَدْفَعُهُ، وَ یَوْمَئِذٍ لایَنْفَعُ نَفْساً ایمانُهَا لَمْتَکُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ اَوْ کَسَبَتْ فی إِیمَانُهَا خَیْراً، قُلْ اِنْتَظِرُوا إِنَّا مُنْتَظِرُونَ. اُوصیکُمْ بِتَقْوَی اللَّهِ، فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ ضَمِنَ لَمِنَ اتَّقاهُ اَنْ یُحَوِّلَهُ عَمَّا یَکْرَهُ إِلیَ مَا یُحِبُّ وَ یَرْزُقُهُ مِنْ حَیْثُ لایَحْتَسِبُ فَإیَّاکَ اَنْ تَکُونَ مِمَّنْ یَخافُ عَلَی الْعِبادِ مِنْ ذُنُوبِهِمْ وَ یَاْمَنُ الْعُقُوبَهَ مِنْ ذَنْبِهِ، فَإِنَّ اللَّهَ تَبارَکَ وَ تَعالی لایُخْدَعُ عَنْ جَنَّتِهِ، وَلایُنالُ ما عِنْدَهُ إِلاَّ بِطَاعَتِهِ إِنْ شاءَ اللَّهُ [۶۶] .امامعلیه السلام در مقام پندو اندرز میفرماید:من شما را به تقوای از خدا سفارش میکنم، و از ایام او شما را بر حذر میدارم، و اعلامش و نشانههایش را برای شما بلند میکنم، گویا آنچه ترس داراست باورودی هولناک و مقدمی ناآشنا و مزهای تلخ رسیده است، و میان شما و عمل حایل شده، شماها با تن سالم در مدت عمر خود شتاب کنید به عمل که گویا ناگهان بر شما شبیخون زند، و شما را از روی بدرونش کشاند و از بلندیش به گودال افکند، و از انس و آرامش به وحشت و تنهائی برد، و از فضا و روشنی آن به تاریکی، و از وسعت مکانبه تنگنایش اندازد. آنجا که نه بدیدن خویشاوند روند، و نه از بیماری عیادت شود: و نه به فریاد کسی پاسخ گویند، خدا ما را یاری دهد.و از هراسهای این روز، ما و شما را از عقاب آن نجات دهد، و برای ما و شما ثواب شایانش را واجب کند.بندگان خدا اگر همین دنیا آخر زندگی و منزل نهائی شما بود سزاوار بود که انسان در آن کاری کند که غمهای او را ببرد و او را از دنیا به کنار کشد و در خلاص از دنیا و گرفتاریش بکوشد. و چطور چنین نباشد که انسان پس از این جهان در گرو کار خویش است. و به پای حسابش باز دارند، نه وزیری دارد که او را نگهدارد، و نه پشتیبانی که از او دفاع کند، در این روز است که برای کسی سود ندهد که ایمان آورد در صورتیکه در دنیا ایمان نداشته و یا کار خیر درحال ایمان خود نکرده، بگو شما در انتظار باشید که ما هم منتظر هستیم، شما را به تقوی از خدا سفارش میکنم زیرا خدا ضامن است که هر کس تقوی داشته باشد او را از وضعی که بد دارد به وضعی برد که خوش دارد، و از آنجا که گمان نبرد به او روزی رساند.مبادا تو از کسانی باشی که برگناه سائر بندههای خدا نگران باشی و اما خود از عقوبت گناه آسوده خاطر باشی، زیرا خدا درباره بهشتش گول نمیخورد و آنچه نزد او است جز به طاعت او بدست نیاید، إن شاء اللّه.
برگرفته از کتاب از مدینه تا مدینه و حماسه حسینی نوشته: غلام حسین اسدی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *