حوادث، وقایع، هجرت

سر امام حسین در مجلس یزید

سـر مـبـارک امـام حسین (ص) را در طشتی از طلا در مقابل یزید قرار دادند یزید پیروزمندانه بر تـخت نشسته بود نگاهی به سر و نگاهی به اهل مجلس انداخت و گفت: این شخص بر من مباهات می کرد،می گفت پدرم از پدر یزید بهتر است، مادرم از مادر یزید بهتر است، جدم از جد یزید بهتر است و خودم از یزید بهترم و همین مباهات بود که او را به کشتن داد، این که می گفت پدرم از پدر یـزید بهتر است همه می دانند در قضیه حکمیت، خدا به نفع پدر من حکم کرد و این که می گفت مادرم از مادر یزید بهتر است به جان خودم حرف درستی است فاطمه دختر رسول خدا از مادر من بهتر بود و این که می گفت جدم ازجد یزید بهتر است هر کس به خدا و قیامت ایمان دارد، پیامبر را بـهـتر از خود می داند، ولی این که می گفت خودم از یزید بهترم گویا از اینجا ناشی می شد که ایـن آیـه قرآن را نخوانده بود: «بگو بار الها مالک حقیقی توئی سلطه و قدرت به هر کس بخواهی می دهی و از هر کس بخواهی می گیری خیر در دست توست و تو بر هر کار توانایی» [۱۵۰] .
سـیـاسـتـی کـه بـنـی امیه پس از شهادت امام حسین (ص) برای تبرئه و برحق جلوه دادن خود پیش گرفتند، سه رکن اساسی داشت:.
۱ ـ جـدا کـردن حـسـاب امـام حـسـیـن (ص) از پـیـامـبـر اکـرم (ص) و اصـل اسـلام آنها سعی داشـتـنـدحـسـیـن (ص) را بـه عنوان شخصی عادی معرفی کنند که بر مبنای اغراض شخصی با حکومت وقت درگیرو کشته شده است، بنابر این کشتن او هیچ ضرری به رابطه قاتلین او با اسلام و پیامبر اسلام ندارد.
۲ ـ ایـن که ماجرای کربلا و کشته شدن امام حسین (ص) را به مقدرات الهی مستند کنند بنابراین قاتلین آن حضرت اگر چه در ظاهر عمل بسیار زشتی را مرتکب شده بودند، ولی در حقیقت عامل اجرای قضا وقدر بودند و گناهکار اصلی، خود امام حسین (ص) بود که با حرکت خود باعث ایجاد این واقعه شده بود.
۳ ـ این که اموی ها مخصوصا شخص یزید از این حادثه اظهار نارضایی کرده، مردم کوفه و ابن زیاد رامقصر جلوه دهند.
در مـقـابـل ایـن سیاست مزورانه، اهل بیت و رجال سرشناسی که در گوشه و کنار بلاد اسلام از زمان رسول خدا(ص) باقی مانده بودند، در موضع گیری های خود:.
اولا سـعـی مـی کـردنـد ارتباط و نسبت امام حسین (ص) با اصل اسلام را برای مردم تشریح کنند مثلازید بن ارقم، انس بن مالک و ابو برزه اسلمی از اصحاب رسول خدا(ص) در مجلس ابن زیاد و یـزیـداعـتـراض کـردنـد و از علاقه شدید رسول خدا به امام حسین (ص) سخن می گویند و امام سـجـاد(ص) درخـطـبـه ای کـه در مسجد دمشق ایراد می کند، به انحا مختلف ارتباط وثیق امام حسین (ص) با ارکان اسلام را بیان می دارد [۱۵۱] .
ثـانـیـا: از سـنت های جاری آفرینش و حکمت الهی در مقابل جنایتکاران پرده بردارند و تحریفات یـزیداز آیات شریف قرآن را در تطبیق بر واقعه کربلا به مردم گوشزد کنند به عنوان نمونه زینب کـبـری درمجلس یزید، سنت امهال جنایتکار را تشریح می کند و امام سجاد در جواب ابن زیاد، بر دخالت مردم درشهادت برادرش علی اکبر تاکید می نماید [۱۵۲] .
ثـالـثـا: دخـالـت یـزید و خاندان بنی امیه را در این حادثه افشا کنند و لذا در سخنانی که در شام ایرادشده بدون هیچ اشاره ای به ابن زیاد و مردم کوفه، یزید را مسئول مستقیم این جنایت معرفی می کنند.
الـبـته از این نکته نیز نباید غافل شد که یزید به علت خباثت ذاتی و حماقت باطنی، هرگز موفق بـه اجـرای دقـیق این سیاست نشد و به طور مکرر در سخنان خود به دشمنی خود با پیامبر اسلام اشاره کرده و از کشته شدن امام حسین (ص) اظهار شادمانی و خشنودی نمود و همین امر بود که در کـنـارروشنگری های اهل بیت (ع)، حکومت بنی امیه را رسوا و بی آبرو ساخت و طومار حکومت آنان را درهم پیچید.
برگرفته از کتاب امام حسین(ع)و عاشورا از دیدگاه اهل سنت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *