از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

شعر شهادت حضرت رقیه (س) – اشاره های سرت را درست فهمیدم

اشاره های سرت را درست فهمیدم
ولی نمی شود از نیزه چشم بردارم

چه قدر آرزویم هست جای این تاول
سر تو را به روی پای خویش بگذارم

اگر به دست من آید سر شکسته تو
به زخم های رخت چند بوسه می کارم

ز بسکه ضربه به پهلوی من اصابت کرد
رمق نمانده به جانم ز درد بیزارم

به عضو عضو تنم باغ لاله روئیده
وَ بر کبودی رویم ستاره می بارم

بلند می شوم اما دوباره می اُفتم
سه سال دارم و باید عصا شود یارم

گمان کنم که نمانده برای من چاره
جز اینکه رأس تو را دست نیزه بسپارم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *