زندگینامه, کربلا (تاسوعا، عاشورا، ...)

شهادت سرور شهیدان‌ امام حسین (ع)

شهادت سرور شهیدان‌ امام حسین (ع)

یکی از مصیبت‌های جانسوزی که به دست عده‌ای از ستمگران و ظالمان‌ ، بعد ازرحلت رسول‌خدا صلی الله علیه و آله بر اهل‌بیتش‌ : وارد گردید ، شهادت مظلومانه امام‌حسین علیه السلام با اهل‌بیتش‌ ، در سرزمین کربلا بود . سلمی گوید : «دخلت‌ُ علی اُم سلمه وَهی تَبکی فقلت ما یُبکِیک‌ ؟ قالت‌ْ : رأیت رسول الله صلی الله علیه و آله ـ تعنی فی المنام ـ وعلی رأسه‌ِ وَلِحیتِه‌ِ التراب‌ُ . فقلت‌ُ : ما لک یا رسول الله ؟ قال صلی الله علیه و آله : شهدت‌ُ قتل‌َ الحسین آنفاً» . «منزل ام‌سلمه رفتم که در حال گریه بود ، گفتم‌ : چرا گریه می‌کنی‌ ؟ در جوابم فرمود : رسول‌خدا صلی الله علیه و آله را در خواب دیدم که با محاسن خاک‌آلود بود ، سؤال کردم ای رسول‌خدا چرا محاسن شما خاک‌آلود است‌ ؟ !فرمود : «الان شاهد کشته ‌شدن حسین بودم‌» . هم‌چنین از ام‌سلمه نقل شده است که گفته‌ : «کان النبی صلی الله علیه و آله جالساً ذات یوم فی‌بیتی فقال‌ : لا یدخلن‌ّ علی‌ّ أحدٌ ، فانتظرت فدخل الحسین فسمعت نشیج (صوت معه توجع و بکاء کما یرد الصبی بکاءه فی صدره‌) النبی یبکی اطلعت فإذاً الحسین فی حجره أو إلی جنبه یمسح رأسه وهو یبکی‌ ، فقلت والله! ما علمت به حتّی دخل فقال النبی صلی الله علیه و آله : إن‌ّ جبرائیل کان معنا فی البیت فقال‌ : أتُحبُّه‌ ؟ فقلت‌ : أمّا من أحب‌ّ الدنیا فَنَعِم‌ . فقال‌ : «إن‌ّ اُمّتک ستقتل هذا بأرض‌ٍ یقال له کربلا ، فتناول جبرائیل من ترابها فأراه النبی‌ ، فلمّا اُحیط بالحسین حین قُتل قال‌ : ما اسم هذه الارض‌ ؟ قالوا : أرض کربلا . قال علیه السلام صدّق رسول الله صلی الله علیه و آله أرض کرب و بلا . »«روزی رسول خدا صلی الله علیه و آله در خانه نشسته بود که فرمود : کسی نزد من نیاید! ام‌سلمه گفت‌ : من در حال انتظار بودم که امام حسین علیه السلام نزد رسول خدا آمد ، سپس شنیدم که‌پیامبر مانند بچه‌ای که گریه را در گلوی خود می‌پیچد ، گریه می‌کند . آگاه شدم که پیامبرحسین را در دامان یا پهلوی خود نهاده و دست بر سر و صورت او می‌کشد و گریه می‌کند . سؤال کردم‌ : به خدا قسم من از روزی که نزد شما آمده‌ام چنین حالتی را ندیدم‌ . رسول‌خدا صلی الله علیه و آله فرمود : به درستی که جبرئیل در خانه نشسته بود و فرمود : ای رسول‌خدا!حسین را دوست داری‌ ؟ گفتم‌ : بلی‌ . جبرئیل فرمود : به درستی که بعد از تو به زودی امتت او را در سرزمینی به شهادت می‌رسانند که کربلا نام دارد . سپس جبرئیل مقداری خاک‌برداشت و به پیامبر نشان داد . هنگامی که دشمن‌ ، امام حسین علیه السلام را احاطه کرده بود ، امام سؤال کرد که این سرزمین چه نام دارد ؟ ! اصحاب فرمودند : کربلا . امام حسین علیه السلام فرمود : جدم رسول خدا راست فرموده بود . این زمین‌ ، پر مشقّت و پر بلاست‌ .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *