ولادت، از کودکی تا بزرگسالی

مراسم میلاد امام حسین علیه السلام

مراسم میلاد امام حسین علیه السلام
پیامبر صلی الله علیه و آله شخصاً بیشتر مراسم شرعی تولد مولود مبارکش را به جای آورد و این اعمال را انجام داد:

اذان و اقامه
پیامبر صلی الله علیه و آله مولود بزرگوارش را در آغوش گرفت و در گوش راستش اذان گفت و در گوش چپ او اقامه راخواند
/پاورقی ۱- کشف الغمه ۳:۲٫ تحفه الازهار و زلال الانهار./
و در خبر آمده است که: (این عمل، نگهدارنده نوزاد از شیطان رجیم است)
/پاورقی ۲- علی علیه السلام روایت کرده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرموده است: (برای هرکس نوزادی به دنیا آید، در گوش راستش اذان بگوید و در گوش چپش اقامه بخواند، زیرا آن برایش عصمتی است از شیطان رجیم). و مرا در مورد حسن و حسین به این کار امر فرمود و اینکه با اذان و اقامه، فاتحه الکتاب، آیه الکرسی، آخر سوره حشر، سوره اخلاص و معوذتین را بخواند. این مطلب در دعائم الاسلام ۱۴۸:۱ آمده است./
نخستین صدایی که به گوش حسین علیه السلام رسید، صدای جدش حضرت پیامبر صلی الله علیه و آله بود، نخستین کسی است که به سوی خدا روی آورد و مردم را به طرف او خواند و سرود آن صدا: (اللَّه أکبر لا إله إلّا اللَّه…) بود.
پیامبر صلی الله علیه و آله این کلمات را که جوهر ایمان و واقعیت اسلام را در بردارد، در جان فرزند نوزادش کاشت و او را به آنها تغذیه نمود و آنها از عناصر و ارکان وجودیش گردید و در همه مراحل زندگیش، شیفته آنها شد، پس به سوی میدانهای جهاد شتافت و همه چیز را فدا کرد تا این کلمات در زمین، بلندی یابد و نیروهای خیر و صلح، حاکم شود و نشانه های ارتداد جاهلی – که برای خاموشی نور خدا کوشا بود – درهم کوبیده و نابود شود.

نامگذاری
پیامبر صلی الله علیه و آله او را (حسین) نامید همان گونه که برادرش را (حسن) نام نهاد
/پاورقی ۳- الریاض النضره.
و مورخان می گویند که عرب در جاهلیتش این دو نام را نمی شناختند تا فرزندان خودرا به آنها بنامند بلکه پیامبر صلی الله علیه و آله آنان را به وحیی از آسمان به این نامها نامگذاری فرمود
/پاورقی ۴- اسد الغابه ۹:۲٫ و در تاریخ خلفا، ص ۱۸۸ عمران بن سلیمان روایت کرده گفت: حسن و حسین دو نام از نامهای اهل بهشت می باشند که عرب آنها را در جاهلیت نشنیده بودند./
و این نام شریف، اسم عَلَمی شد برای آن ذات عظیمی که آگاهی و ایمان را در زمین منفجر ساخت و یاد آن، همه زبانهای جهان را دربرگرفت و مردم شیفته آن شدند تا آنجا که نزد آنان شعار مقدسی برای همه نمونه های والا شد و شعاری برای هر فداکاری که بر اساس حق و عدل باشد.

اقوالی دور از واقع
بعضی از منابع تاریخ و اخبار، به صورتهایی گوناگون، مطالبی را در مورد نامگذاری حضرت حسین علیه السلام آورده اند که خالی از تکلّف و ادّعا نمی باشند و آنها عبارتند از:
۱ – آنچه هانی بن هانی از علی علیه السلام روایت کرده که گفت: هنگامی که حسن به دنیا آمد، رسول خدا صلی الله علیه و آله آمد و فرمود: پسرم را چه نام نهاده اید؟ گفتم: او را (حرب) نامیده ام. فرمود: بلکه او (حسن) است. و هنگامی که حسین متولد شد، فرمود: پسرم را چه نامیده اید؟ گفتم: او را (حرب) نامیده ام. فرمود: بلکه او (حسین) است و هنگامی که سومی به دنیا آمد، پیامبر صلی الله علیه و آله آمد و فرمود: پسرم را چه نامیده اید؟ گفتم: (حرب). فرمود: بلکه او (محسن) است
/پاورقی ۵- نهایه الارب ۲۱۳:۱۸٫ الاستیعاب ۳۸۴:۱٫ تهذیب التهذیب ۲۹۶:۲٫ احمد بن حنبل، مسند ۱۵۸:۱٫/
به نظر ما این روایت صحت ندارد، زیرا:
الف – سیرت اهل بیت علیهم السلام بر التزام دقیق به اسلام و عدم دور شدن از هیچیک از احکام آن استوار است و اسلام از نامیدن فرزندان به نامهای جاهلی که نشانه عقب ماندگی و انحطاط فکری می باشد، کراهت دارد. افزون بر این، این نام (حرب) اسم علمی است برای جدّ خاندان اموی که نماینده نیروهای کینه توز و ستمکار بر ضد اسلام می باشد، پس امام چگونه فرزندانش را به آن می نامیده است؟!
ب – اعراض پیامبر صلی الله علیه و آله از نامگذاری سبط اولش به آن نام، موجب می شد که امام را از نامگذاری بقیه پسرانش به آن، باز دارد.
ج – (محسن) به اتفاق مورخان در زمان حیات پیامبر صلی الله علیه و آله به دنیا نیامد، بلکه اندکی پس از وفات آن حضرت متولد شد و این امر مؤکد می سازد که روایت مذکور، ادعایی بیش نیست و صحت ندارد.
۲ – (احمد بن حنبل) به سندش از امام علی علیه السلام روایت کرده گفت: هنگامی که حسن برایم متولد شد، وی را به نام عمویم (حمزه) نامیدم و وقتی که حسین به دنیا آمد، اورا به نام برادرم (جعفر) نام گذاشتم. پس رسول خدا صلی الله علیه و آله مرا فراخواند و فرمود: (خداوند مرا دستور داده تا نام این دو را تغییر دهم، پس آن دو را حسن و حسین نامگذاری کن)
/پاورقی ۶- احمد بن حنبل، مسند ۲۵۷:۱٫/
این روایت نیز در ضعف، همچون روایت قبلی است، زیرا نامگذاری سبطین به این دو نام، بر حسب مشهور، اندکی پس از تولدشان صورت گرفت و هیچ کس به آنچه احمد روایت کرده، نظر نداده است.
۳ – طبرانی به سندش از امام علی علیه السلام روایت کرده که فرموده است: (هنگامی که حسین به دنیا آمد، وی را به نام برادرم جعفر نامیدم، پس رسول خدا مرا فراخواند و به من دستور داد تا او را حسین نام گذارم)
/پاورقی ۷- طبرانی، المعجم الکبیر ۱۰:۳٫/
این روایت در ضعف، با دو روایت قبلی هماننداست، زیرا حضرت امیر المؤمنین علیه السلام در نامگذاری سبط و ریحانه پیامبر خدا صلی الله علیه و آله بر آن حضرت پیشی نجست و آن حضرت بود که – بر حسب آنچه مشهور بر آن است – وی را به این نام، نامید و روایات اهل بیت علیهم السلام بر آن اجماع دارند.

عقیقه
پس از گذشت هفت روز از تولد سبط پیامبر صلی الله علیه و آله آن حضرت دستور داد تا گوسفندی را برایش عقیقه کنند و گوشتش را برای فقرا تقسیم نمایند. و نیز دستور داد تا یک ران از آن گوسفند به قابله داده شود
/پاورقی ۸- مسند امام زید، ص ۴۶۸٫ تحفه الازهار و زلال الانهار. و در کتاب الذریه الطاهره، ص۱۲۲ از عایشه روایت شده که رسول خدا صلی الله علیه و آله برای حسن و حسین، هر کدام دو گوسفند عقیقه کرد و در روز هفتم، برای آنها عقیقه نمود و فرمود: به نام وی ذبح نمایید و بگویید: (بسم اللَّه اللهم لک و الیک هذه عقیقه فلان) و این روایت را حاکم در مستدرک ۲۳۷:۴ آورده و گفته راوی آن سوار است و او ضعیف می باشد و مشهور میان فقها استحباب ذبح یک گوسفند در عقیقه است./
و این امر از جمله مواردی می باشد که اسلام در زمینه های نیکوکاری و احسان، تشریع نموده است.

تراشیدن موی سر امام حسین
پیامبر صلی الله علیه و آله همچنین دستور داد تا موی سر فرزند نوزادش را بتراشند و هموزن آن را به فقرا نقره صدقه دهند
/پاورقی ۹- الریاض النضره. ترمذی، صحیح، نور الابصار، ص۲۵۳٫/
وزن آن، یک و نیم درهم شد
/پاورقی ۱۰- دعائم الاسلام ۱۸۷:۲٫/
بر حسب آنچه در حدیث آمده است و سر آن حضرت را با عطری مرکب از زعفران و مواد دیگر، بمالند و نهی فرمود از آنچه در جاهلیت عمل می شد که سر نوزاد را با خون می مالیدند
/پاورقی ۱۱- بحار ۲۳۹:۴۳٫/

ختنه
پیامبر صلی الله علیه و آله به اهل بیت خود فرمود تا نوزادش را در روز هفتم تولدش، ختنه کنند. پیامبر صلی الله علیه و آله ختنه طفل را در این سن نورس، تشویق نمود، زیرا برای آن، پاکتر و طاهرتر است
/پاورقی ۱۲- جواهر الاحکام، ۲۶۰:۳۱٫ و در آن آمده که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرموده است: (پسرانتان را در روز هفتم پاک گردانید (ختنه کنید) که آن پاکتر و طاهرتر است و برای سرعت روییدن گوشت، مناسب تر می‏باشد و اینکه زمین چهل روز از بول شخص ختنه نشده، نجس می گردد…)./

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *