حوادث، وقایع، هجرت

ناسزاگوئی به اهل البیت بر فراز منبرها

و در ادامه همین راستا بود که معاویه سنت سب و ناسزا بر حضرت را برقرار کرد و مقرر کرد تا در تمام ممالک اسلامی بر روی تمام منابر و جمعه و جماعات حضرت علی (ع) را لعن کنند و خود نیز به آن می پرداخت ، حتی حاضر شدند که احکام خدا را بخاطر پیشبرد این هدف تغییر دهند، همچنانکه دیدیم مروان ، خطبه نماز عید را قبل از نماز می خواند، تا مردم متفرق نشوند و به سب اهل البیت گوش دهند.
این سنت ننگین از زمان معاویه تا زمان عمر ابن عبدالعزیز ادامه داشت ، کار بجائی رسید که خالد ابن عبدالله قسر که از طرف هشام بر عراق امیر بود بر روی منبر می گفت : خدایا علی ابن ابی طالب ابن عبدالمطلب ابن هاشم ، داماد پیامبر را که دختر او نزدش است و پدر حسن و حسین لعنت نما.
و سپس با حالت استهزاء به مردم می گفت : آیا با کنایه گفتم ؟! (۱۴۹)
عده ای از بنی امیه به معاویه گفتند، شما که به آرزوی خود رسیده ای ، ای کاش از لعن این مرد دست بر می داشتی ؟ معاویه گفت :
نه بخدا سوگند دست بر نمی دارم تا اینکه کودکان بر این روش بزرگ و بزرگترها پیر شوند و کسی نباشد که فضیلتی از علی نقل کند (۱۵۰) کار بجائی رسید که امر چنان بر مردم متشبه شد که می گفتند: نماز بدون لعن ابی تراب (حضرت علی ) درست نیست .
برگرفته از کتاب اسرار عاشورا نوشته: سید محمد نجفی یزدی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *