پیام به بانوان در حادثه کربلا

اشاره
عاشورا را نمی توان در قلمرو قشر خاصی محدود کرد. تاثیر و درسهای آن برای همگان است. از ایـن رو پـیـامـهـایی هم که در این کتاب مطرح شده است، عام است و به یک صورت برای زنان و مردان و پیران و جوانان مطرح می شود.ولی… از آنـجـا کـه نـیـمـی از افـراد جـامـعـه را بـانـوان و دخـتـران تـشـکـیـل مـی دهـنـد، و از آنـجـا کـه در نـهـضـت عـاشـورا سـهـمـی عـمـده و قابل ملاحظه بر دوش بانوان کاروان حسینی استوار بود و (عاشورا)، ماندگاری خود را تا حد زیادی مرهون فداکاریها و قهرمانیهای خانواده امام حسین (ع)، بخصوص زینب کبری (س)است، از این رو در بخشی جداگانه به پیامهای عاشورا خطاب به زنان مسلمان پرداخته شده است، تا هـم رسـالت اجـتـمـاعـی سـیـاسـی ایـن قـشر را نشان دهد و خنثی کننده تبلیغات سوئی باشد که دیـدگـاه اسلام را محروم کردن زنان از مشارکت در کارهای اجتماعی و حضور در صحنه معرفی می کند، هم نقش زنان را در پشتیبانی از مبارزات مردان وجوانان نشان دهد، هم آمیختن عفاف و پاکدامنی را بـه تـلاش و مـجـاهدات اجتماعی قابل اجرا بنمایاند، هم به مسوولیت شهیدپروری و تربیت نـسـلی بـاایـمـان، شـجاع و مدافع حق، توسط بانوان اشاره کند و هم به تبلیغ وتبیین مرام و اهـداف شـهـیـدان بـپردازد و نقش ذکر و یاد و روشنگری و پاسداری از خط فکری و عملی شهیدان را یادآور شود.مجموعه این محورهای مهم، نگرش مستقلی به حضور زنان در نهضت عاشورا را می طلبد.مشارکت زنان در جهادآموزش و الهام صبر و مقاومتپیام رسانی پس از یک حماسه و انقلاب و جهادروحیه بخشی به رزمندگان و بازماندگان شهدامدیریت خانواده های شهدا و بازماندگان نهضت در شرایط دشوارحفظ ارزشها و پایبندی به اصول، حتی در شرایط اسارتنکات فوق، می تواند موضوع بحثهایی مبسوط و گسترده در جریان شناسی عاشورا باشد تا نقش زنان را در آن حماسه نشان دهد.از نـگاه دیگر، شناخت آماری از وضعیت زنان در قیام عاشورا، ایفای آن نقش را روشنتر بیان می کـنـد. در ایـن راسـتـا تـوجـه بـه آگـاهـیـهـای زیـر، درخـور تامل است:زنان حاضر در عاشورا، برخی از اولاد علی (ع) بودند و برخی جز آنان، چه از بنی هاشم یا دیـگران. از فرزندان امیرالمومنین (ع) می توان از زینب، ام کلثوم، فاطمه، صفیه، رقیه و ام هـانـی نـام برد. سکینه و فاطمه نیز دختران سیدالشهدا(ع) بودند که در نهضت مشارکت داشتند. ربـاب، عـاتـکـه، مـادرِ مـحـسـن بـن حـسـن، دخـتـر مـسـلم بـن عـقـیـل، فـضـه نـوبـیـه، کـنـیز خاصِ امام حسین (ع)، مادر وهب بن عبدالله و… از جمله زنان حاضر در کربلا بودند. [۵۸۸] .پـنـج نـفـر از خـیـام امـام حـسین به طرف دشمن بیرون آمدند. آنان عبارت بودند از: کنیزِ مسلم بن عـوسـجـه، ام وهـب زن عبدالله کلبی، مادر عبدالله کلبی، مادر عمرو بن جناده، زینب کبری (ع) که نقش چشمگیرتر از دیگران داشت.ام وهب، زنی بود که در عاشورا شهید شد، آن هم بر بالین شوهر شهیدش.در عاشورا دو زن از فرط خشم و عصبانیت و احساس، به حمایت از امام برخاستند و جنگیدند: یکی همسر عبدالله بن عمیر، دیگری مادر عمرو بن جناده که یادشان خواهد آمد.همسر زهیر بن قین (دلهم) در راه کربلا همراه شوهرش به امام حسین (ع) پیوستند.به نقلی رباب همسر امام حسین (ع)، نیز مادر سکینه و عبدالله رضیع هم در کربلا حضور داشتند.سخنرانیهای زیـنـب و ام کـلثوم و فاطمه بنت الحسین در کوفه وشام، از فصلهای درخشان این حـمـاسـه اسـت. و… نـقـشـهـا و کـارهـای دیـگـری کـه زنـان و دخـتـران ایـن کـاروان نـور، در طول این مسافرت تا رسیدن دوباره به مدینه پیامبر داشتند.سـزاوار اسـت کـه زنان با الهام گیری از نوع عمل و رفتار زنان عاشورایی، حضوری متعهدانه و متدینانه در صحنه های مبارزات سیاسی و فعالیتهای اجتماعی داشته باشند.
برگزیده از کتاب پیام های عاشورا نوشته آقای جواد محدثی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *